Jonge mantelzorgers (Almere)

9 november 2011

PREMtime staat vandaag in Almere.
Hoe is dat om naar school te gaan en tegelijk je moeder of vader te verzorgen. Nederland telt veel jonge mantelzorgers; jonge mensen die meerdere taken combineren en daarmee ook meerdere zorgen. Hoe ziet hun leven eruit? En waar halen ze hun kracht vandaan? Jonge mantelzorgers vertellen en u kan meepraten.

Prem praat er over met jonge mantelzorgers, Jolanda Groen van het project Anders Jong, en Jos Alders, coördinator van de Belangenbehartiging Mantelzorg Almere.

PREMtime 9 november 2011

Reacties (17)

Categorie: Aflevering redactie 11:09

Reacties

1. Mensen, ik lees de reacties nu en ik ben het sterk oneens met bepaalde mensen. Er moet onderscheid worden gemaakt met de tijd van nu en het verleden. Ik lees allemaal verhalen van mensen die vroeger heel veel moesten doen voor hun familie, maar die man die had gebeld was ook al 67! Zelf zijn wij er erg nuchter onder en is het zogezegd ”no big deal ” voor ons. De mantelzorgers van nu zijn heel anders van 30 jaar geleden. Dus ga ons alstublieft niet vergelijken met de situatie van vroeger.
   Gr. Sterre

   11 november 2011 17:56 Sterre

2. Dag Prem,
   Zojuist je item over de mantelzorg gehoord.
   Wat me raakte is het relaas van Sterre en de reactie van Theo. Sterre is een meisje dat heel veel geluk heeft want ze doet vnl. fysiek werk, krijgt veel liefde en begrip uit de omgeving en mag ook nog kind zijn – dit hoor je (gelukkig!) duidelijk in haar verhaal. Het wordt pas onnatuurlijk en vreselijk zwaar als een kind ook de emotionele zorg op zich moet nemen en alle verantwoordelijkheden die daarbij horen. Dit is ongetwijfeld wat Theo bedoelde en wat ik zelf ook heb meegemaakt met een psychisch zwaar zieke moeder. Op zo’n moment heb je geen keus meer en ben je kind af – je bent verzorger, partner en dokter ineen en hebt het vaak niet eens door – je doet het als vanzelfsprekend en zonder erover na te denken of te praten (Sterre heeft wel degelijk door hoe of wat – gelukkig maar). Als de ouder echter ook niet meer in staat is tot emotionele zorg, de omgeving het af laat weten en je jezelf maar moet zien te redden is het niet verwonderlijk dat veel van deze ‘kinderen’ later fiks in de problemen komen – hoor de reactie van Theo.
   Gelukkig heb ik het gered en ben er inderdaad alleen maar sterker door geworden maar het was zo zwaar dat ik geen normale relatie meer met mijn moeder kan hebben – rationeel weet ik dat ze het niet kon helpen maar emotioneel is het zo’n eenrichtingsverkeer geweest dat ik helaas weinig liefde meer voor haar kan voelen – liefde moet wel gevoed worden namelijk…..
   Ik mail dit omdat de luchtigheid van het thema me toch wel irriteerde en ik vind dat Theo meer begrip verdient – het is absoluut niet normaal als een kind zijn hele jeugd en alles wat daarbij hoort op moet geven voor een zieke ouder…… Waarbij opgemerkt dat dit pas echt vreselijk wordt als mensen in de omgeving het ook nog af laten weten – alleen maar omdat ze niet wisten hoe ze ermee om moesten gaan….. Dat is al mijn hele leven mijn achilleshiel – als ik hoor dat mensen ergens wegblijven omdat ze niet weten hoe ze ermee om moeten gaan, gaan mijn nekharen rechtovereind staan en zeg ik: dan LEER je dat maar want die mensen hebben hier zelf ook niet voor gekozen en moeten er ook maar mee om leren gaan….!
   Nou ja, dat was even mijn reactie op je uitzending…. hopelijk begrijp je nu dat mantelzorg een heel ander verhaal kan zijn dan alleen het huishouden doen….
   Met vriendelijke groet,
   Christel

   9 november 2011 12:39 redactie

3. Ik heb met veel plezier geluisterd naar de uitzending van vanmorgen over jonge mantelzorgers. Ik had zeer veel bewondering voor de reactie van die meneer van 67 die als kind verplicht voor zijn reumatische moeder moest zorgen. Ik vond het jammer dat er niemand was die zijn probleem erkende. Het is namelijk niet normaal dat je als jonge jongen je moeder zowel lichamelijk als geestelijk moet verzorgen inclusief het wassen van haar geslachtsdelen. Ik kan me heel goed voorstellen dat deze meneer daar een trauma van heeft overgehouden als er niemand is geweest die hem in die moeilijke periode heeft gesteund of begrip had voor zijn situatie. Ik vond het heel moedig dat hij zijn verhaal op de radio wilde delen en hoop dat hij alsnog een manier vind om dit trauma te verwerken.

   9 november 2011 12:37 redactie

4. het vergt erg veel fantasie van een klein kind als je als 4 jarige staat te koken.en probeert het op te lossen en dan met zijn 2en alleen bent,moeder is weg gegaan omdat ze het niet aan kan en er is echt niemand die dat ziet.de kinderen zijn toch echt op zichzelf aangewezen en ze gaan dan ook alleen naar school,niemand die hen wegbrengt of ophaalt.en later als er noge meer kinderen komen is men bezig deze kinderen te verzorgen en op ze te passen.ondertussen moet m,en ook nog naar school,wij kwamen te laat op school omdat wij om half 7 opstonden om naar de wasserette te gaan om de was te doen.wij kwamen iedere maandag op school te laat en er was niemand die het voor ons opnam. wij hadden het verkeerd gedaan en niet mijn ouders.wij werden er op aan gekeken dat wij te laat waren.het was namelijk niet te doen de wasserette ging niet eerder open.wij deden zo ons best en wij kregen niet eens te horen dat wij het goed gedaan hadden
   er werd ook nog gezegd dat wij het niet goed deden.ik heb mij later vaak afgevraagd wat een mesne eigelijk moet kunnen en welke eisen mag je aan een kind stellen.

   9 november 2011 12:16 mevr zeelen

5. beste prem
   ga alsjeblieft door met je mooie programma,ik was ook m zorger voor mijn moeder die helaas 3 maanden geleden is overleden.
   toen het verzorgen te zwaar werd moest ze bijna verplicht opgenomen worden,ze gaf het leven meteen op dit was traumatisch voor mij!
   lieve prem jij mag je mooie programma niet opgeven hoor !
   gr sander v

   9 november 2011 12:09 redactie

6. Schande dat de gemeente de thuiszorg botweg stopzet als er een inwonend kind is dat 23 jaar is. Dat een inwonend kind een (zieke of hulpbehoevende) ouder deels verzorgt om de zorgkosten in de hand te houden kan ik begrijpen maar deze gemeente laat blijkbaar budgetaire redenen prevaleren boven een puur nederlandse waarde van zorg voor elkaar, ook van de maatschappij voor de hulpbehoevende.

   Kees

   9 november 2011 12:09 redactie

7. aan iedereen, het kan zijn dat je al vanaf heel klein voor je ouders moet zorgen en dat eten en drinken niet voorhanden is en dat je ook niet verzorgd wordt.wat dan en als er dan helemaal niemand is.

   9 november 2011 12:07 mevr zeelen

8. aan iedereen,het is vreemd als je blijkt op latere leeftijd in je jeugd alles al gegeven hebt en dat er zo weinig aandacht voor jou was,die aandacht komt er later ook niet meer en ook dan wordt er van uit gegaan dat je volwassen bent en het zelf kunt,ik heb een hoop gemist door de jeugd die ik heb gehad.

   9 november 2011 12:03 mevr zeelen

9. Ik groeide ook op in een heel groot gezin 12 kinderen, 3 tweelingen. Met name mijn zusje en ik droegen al heel jong veel te veel verantwoordelijkheid! We waren amper 12 en 13 jaar oud toen we voor het hele gezin moesten zorgen als moeder ziek was. Natuurlijk word je daar ook sterk en weerbaar van…maar ik vind dat kinderen recht hebben op een onbezorgde jeugd en veel spelen!

   9 november 2011 11:56 monique

10. Geweldige meid, die Sterre, die daar bij je zit Prem!
    Het trauma van de heer die belde is veel meer een tijdsprobleem. De jeugd van nu is veel vrijer en minder preuts.
    Mantelzorg geeft voldoening en vreugde aan beide partijen.
    Succes!

    Ellen

    9 november 2011 11:53 redactie

11. aan iedereen,
    ik was al vroeg mantelzorger en mijn moeder was ziek.
    ik en mijn oudste zus moesten veel doen.
    het is vreemd dat men zegt dat deze kinderen geen aandacht verdienen.het zijn juist deze kinderen die veel zelf moeten doen.
    de reactie van de hulpverlweenede instanties geeft vooral aan ,hoe weinig men in deze maatschappij gericht is op het zogenaamde positieve en vooral geen leed en pijn.ik heb een eenzame jeud gehad en door te zeggen dat je deze kinderen geen aandacht moet gteven satt in schril contrast met de pijntjes en zogenaamde problemen van zogenaamd alle dag en het is belachelijk om te zeggen dat de kinderen niet mogen denken dat ze het perfekt doen deze kinderen zijn erg op zichzelf aangewezen en moeten veel alleen doen en als er helemal geen aandacxht voor die kinderen is ,omdat de ouders dat vaak ook niet kunnen laat je ze wel erg allen aan hun lot over.het gaaft aan welke wind er in de maatschappij waait.als je iets problematisch hebt zul je het toch in je naaste omgeving uit moeten zoeken en als die niet voorhanden is dan zoek je het maar alleen uiut. men doet alsof het vanzelfsprekend is dat die kinderen dat doen en dat is natuurlijk niet zo. zulke dingen als het leven van je ouder s aansturen en vooral al het werk over nemen is niet gewoon.andere kinderen hebben later een voorsprong op jou als ze wel een veilig nest gehad hebben

    Z.

    9 november 2011 11:53 redactie

12. Ik ben een vrouw van 60 jaar ,ik ben mijn halve leven mantelzorger geweest voor mijn ouders en grootvader maar ik had het niet zo door dat ik dat deed.Nu op mijn leeftijd zeg ik kinderen let op wat je doet je leven gaat verschrikkelijk snel voorbij en bijna zonder geleefd te hebben.Gr.wilma

    9 november 2011 11:52 wilma

13. Ontzettend goed dat je hier aandacht aan besteedt. Jonge mantelzorgers wanen zich denk ik vaak alleen in hun situatie. Zij zien heus wel dat het er in andere gezinnen anders aan toe gaat. Maak er geen slachtofferrol van maar zorgen voor een klankbord is belangrijk in het geval zij het misschien eigenlijk niet aankunnen en een compliment doet altijd goed. Overigens kun je appels niet met peren vergelijken zoals dat zonet gebeurde met de man die zijn reumatische moeder verzorgd heeft in zijn kinderjaren (werd blijkbaar ook geestelijk zwaar belast door zijn moeder)in gesprek met het meisje. Ik denk zomaar dat er bij de man veel meer aan de hand was, zonder dat dit uitvergroot werd. Vriendelijk groet (en een groot compliment voor je programma’s)

    Jose

    9 november 2011 11:50 redactie

14. Hoi Prem.

    Sorry voor deze botte reactie, hij is bedoeld voor die meneer die nu belt.

    Ik heb mijn Moeder verpleegt tot het einde en het was een EER voor mij om dat te doen. Deze gefrustreerde meneer (Theo?) moet hulp gaan zoeken. Door dat niet te doen verpest hij moedwillig zijn eigen leven. Zoals hij nu demonstreert.
    Beste groeten, Best regards,
    Keimp

    9 november 2011 11:49 redactie

15. Beste,
    Leuke uitzending maar even een opmerking. Vroeger groeide ik op in een groot gezin en moesten wij gewoon meehelpen omdat een moeder van een groot gezin het alleen niet allemaal afkon. Dit was zo vanzelfsprekend en dat geldt ook voor de jeugd van nu. Het is toch logisch dat je uit liefde je eigen (hulpbehoevende) familie en ook buren die je hulp nodig hebben bijstaat, in de mate van het mogelijke. Het is gekker dat een kind nooit iets voor zijn huisgenoten hoeft te doen, maar alleen leeft voor de sportclub, vrienden, enz enz. Overdaad schaadt, in elk opzicht.

    L.

    9 november 2011 11:48 redactie

16. Debatcentrum BrabantBalie

    Dinsdag 15 november ÍN DEBAT MET JONGE MANTELZORGERS’ in De NWE Vorst in Tilburg.

    Prima aandacht beste Prem.

    Niek

    9 november 2011 11:42 redactie

17. Beste Prem, wees nou toch eens een echte vent. Je maakt een prima uitzending over die vuile oplichtende patjepeeërs van de pensioenfondsen, chapeau!, maar laat vervolgens los. Jammer! Blijf dat tuig-in-pak ter verantwoording roepen, want niemand anders doet het. Ze komen fluitend weg met diefstal. We zijn veel te lief voor dat achterbakse tuig. Hun tactiek: kop houden en bidden dat de aandacht overwaait. Ze zijn bang: zie hek om villa.
    Maak dit een terugkerend item; de patjepeeër, doe het voor je luistercijfers Prem(met wat luchtige uitzendingen tussendoor, over de 50 plus beurs ofzo).

    Het moet echt eens afgelopen zijn met dat gegraai en die ongestrafte wanprestaties.
    Als niemand ingrijpt, dan zal de eigen rechter in gaan grijpen, want mensen zijn dit spuug zat Prem.

    9 november 2011 11:12 donron

Plaats een reactie