21 december 2011
PREMtime staat vandaag bij de Faculteit Sociale Wetenschappen van de Universiteit Leiden.
Iedereen kent inmiddels het Glazen Huis waarin dj’s zichzelf opsluiten voor het goede doel. Maar niet alleen de dj’s zitten vrijwillig gevangen, ook studenten ondergaan hetzelfde lot. In de Glazen Kluis gaan twintig studenten met prominente publieke figuren in debat over thema’s als duurzaamheid, economie, oorlog en vrede, ontwikkelingssamenwerking en cultuur. Maar de vraag is: werken dit soort acties wel? We vragen het de mensen van Stichting Hope XXL, die organisatie achter de Glazen Kluis.
Prem praat er vandaag over met Chris van de Ven, directeur van Stichting Hope XXL, en Channa van Leijsen, een van de deelnemende studenten.
Reacties
Plaats een reactie
© 2012 NTR


























Hoi Prem en de rest van de redactie,
“Frits, ik haat je!” zei je tegen me. Het was je reactie op mijn telefonische opmerking tijdens de uitzending van woensdag j.l.
Ik zei toen; “Prem kijk eens in je gele bus om je heen en wijs iets aan wat niet begonnen is met een idee”.
Ik moest wel om je reactie lachen en begreep natuurlijk wel dat je dat als sinicus zei door warschijnlijk een opwellend ‘schaak/mat’ gevoel.
Jammer maar begrijpelijk genoeg had ik niet de kans om iets dieper op mijn telefonischereactie in te gaan. Hopelijk waardeer je toch mijn aanvullend mailtje.
Het lijkt op het eerste gezicht zo’n tegelwijsheid zinnetje maar als je dat besef goed laat bezinken is het volgens mij een zin met een enorme waarde. Voor een ieder!
Laat mij je alsjeblieft uitleggen waarom ik van mening ben dat, het besef dat alles voortkomt uit onzichtbare gedachten, een volgende fase van bewustzijn aanwakkert.
Momenteel leven we in een wereld waarop de ene helft denkt dat we niks aan deze wereld niet veel kunnen veranderen omdat ‘Onze lieve heer het zo gewild heeft en wij de Schepper niet zijn’ en de andere helft van de wereld zegt; ‘ik heb er de juiste genen niet voor’.
Het maakt eigenlijk niet uit welke van deze twee standpunten wordt ingenomen. Beiden geven een unheimisch gevoel van onmacht weer. “We zijn klein en nietig mensjes en overgeleverd aan de goden als blaadjes in de wind”.
Iemand met een zo’n zelfbeeld zal zijn of haar leven voor het grootste gedeelte ervaren als een zwaar en moeilijk leven vol gevaren en de wereld vooral zien en ervaren als een wereld met ontzettend veel tekorten.
Dat heeft wel een vervelende bijkomstigheid. Het lichaam reageert namelijk onmiddelijk op nare gedachten met het produceren van het vecht/vlucht hormoon ‘Adrenaline’.
Eventjes is niet erg. Bijvoorbeeld bij het redden van een kind uit een benarde situatie. Prima hormoon, zeer functioneel maar het wordt wel lastig als het hormoon de hele tijd aangemaakt wordt omdat iemand een zwakzelfbeeld heeft gekregen door welke oorzaak dan ook.
Een vervelend en onprettig gevoel maakt zich dan van je meester. ‘Bad vibe’ bij bijvoorbeeld het zien liggen van een blauwe belasting enveloppe, politiecontrole, dreiging van ontslag, hypotheekproblemen. kerststress omdat de familie komt eten… Telkens weer. Hartslag gaat omhoog, spijsvertering gaat trager werken, buitenste bloedvaatjes gaan vernauwen, etc. etc.
Dagen zullen gevuld worden met omstandigheden die passend zijn bij die ‘bad vibe’ waardoor er weer andere sombere gedachten zullen volgen. En dan hoor je ze denken; “Ik was er al bang voor en nou gebeurt het ook nog!” Voila, verstrikt een vicieuze cirkel.
Iemand die weet dat de maniert waarop hij of zij denkt bepalend is voor zijn of haar toekomst zal beter op zijn of haar gedachten gaan letten. “Voelen de gedachten die ik heb goed (good vibe) dan zal het alleen maar opgewekter en krachtiger maken. Voelen ze niet zo goed dan weet ik daardoor wat ik niet wil en kan ik opzoek gaan naar dat wat ik wèl wil”.
Dat soort mensen leven niet in een wereld vol tekorten maar in een kosmos van overvloed. In hun ogen is een wereld van tekorten niets anders dan iemands realiteitsbeleving.
Verander je iemands zelfbeeld, dan verander je ook iemands realiteitsbeleving.
Mijn gedachten zijn onzichtbaar voor een ieder, jullie gedachten zijn onzichtbaar voor een ieder. Het collectieve bewustzijn is onzichtbaar…. Daar kun je geen afbeelding van maken.
Maar de gevolgen van ons denken is tastbaar, hoorbaar en voelbaar voor onzelf en onze naasten. Als onze voetstappen op het strand. En de manier waarop we met elkaar en onze prachtige en magische wereld omgaan laat mij zien wat de gemanifesteerde gevolgen zijn van ons onzichtbare collectief bewustzijn.
Volgens mij wordt de aandacht en energie vooral gericht op dat wat men niet wil. Tekort aan gezondheid, tekort aan geld, tekort aan eten, tekort aan liefde…
Maar een zwak en ziek lichaam wil graag herstellen (snee in de vinger, gebroken been) en de eigenaar van dat lichaam kan dat bespoedigen door zijn aandacht op herstel richten. En er is op deze wereld een overvloed aan geld en eten.
Ik ben van mening dat als men de onzichtbare bron van zijn bestaan weer realiseert (misschien bedoelen ze dat wel met de Higgsdeeltjes) zal er een overvloed aan liefde onder alle shit en ellende tevoorschijn komen als de opkomende zon na een donkere lange nacht.
Het is volgens mij veel leuker om dit levensspel te spelen als men de spelregels begrijpt en toepast. Bij mij werkt het al vele jaren zo. Maar ja, wie ben ik? Ik ben Frits, één van de zevenmiljard stemmen op deze wonderbaarlijke aarde.
Met vriendelijke groet,
Frits
het is lief bedoeld maar het heeft geen enkele zin.
het enige voordeel is dat deze mensen publiciteit krijgen en sponsors aantrekken
A.
Houdt u van uw reactie op “rechter” ? heeft hij niet begrijpen waar over dit alles ging. Maar doet groetjes
Idealisme helpt altijd, wanner het tenminste niet gespeend is van realiteitszin. Vele jaren van ontwikkelingshulp heeft echter wel geleerd dat de arrogantie van vele westerse landen en ontwikkelingsorganisaties ons niet heeft gebracht wat we dachten.
Zolang het niet doordringt dat de armoede van de een de rijkdom van de ander inhoud en andersom, zal er weinig veranderen. Ontwikkelingsorganisaties zijn inmiddels banenmachines geworden, vaak onbeschaamd leunend op talloze goedbedoelende vrijwilligers.
Zolang de idealistische topmannen en topvrouwen zich nog vorstelijk laten betalen, meer dan het gemiddelde salaris in de landen waar de hulp wordt verleend, respectievelijk wordt opgebracht, deugt er iets niet. De steun van onze andere topmannen en topvrouwen zegt me helemaal niets. Pas wanneer zijzelf de tering naar de nering zetten worden zij meer geloofwaardig. Goed voorbeeld doet goed volgen. Zelf geef ik uit idealisme al rijm 40 jaar structureel aan ontwikkelingshulp, maar de hebzucht van de bovenlaag doet me steeds meer twijfelen.
De club cradle to cradle is in idealistisch maar ongeloofwaardig. 30 miljaard mensen op de aarde volgens die club is de verder gaande afbreuk van de biodiversiteit. De “rijkdom” van de mens wordt de armoede van de aarde. Met elke mens erbij wordt de wereld armer.
Hallo Prem,
Ik hoop dat al die studenten die mee doen aan de glazen kluis hun wereldvisie kunnen en durven behouden
wanneer ze een vaste baan krijgen en in vastgeroeste systemen terecht komen.
Ik geloof in dromen en een positieve levenshouding en daarvoor hebben we ook mensen met lef nodig.
Vriendelijke groet,
Hilde
Beste Prem,
Uthopie is de brandstof van de jeugd!!!.
Weg met de huidige ikke ikke de rest kan stikke cultuur!!
het is lief bedoeld maar het heeft geen enkele zin.
het enige voordeel is dat deze mensen publiciteit krijgen en sponsors aantrekken
dat soort onzin, kijk wat er gebeurt in het Midden-Oosten
Super! Meer van dit soort jongelui. En Robert, met zo’n levensvisie wens ik je veel succes in je leven.
Iedereen zou de film “Thrive” moeten zien. Hierin wordt op heldere wijze uitgelegd waarom de wereld zo’n puinhoop is, en dat na millenia zogenaamde beschaving. Pas wanneer voldoende mensen op de hoogte zijn (de zogenaamde critical mass) dat slechts een zeer klein aantal mensen de touwtjes in handen hebben en hun de macht wordt ontnomen, dan kan een bewustzijnsverandering plaatsvinden.
Zo lang als ik leef zijn er dit soort initiatieven, het feit dat ze er na decennia nog zijn bewijst m.i. dat het niet werkt of, in het gunstigste geval, nauwelijks werkt. Als succes van dit soort acties stelt men dat slavernij is afgeschaft en er geen oorlog meer is tussen Amsterdam en Enkhuizen (…). Daarvoor waren geen actiegroepen nodig, dat is aperte nonsens. Dergelijke ontwikkelingen heten evolutie en dat is een natuurlijk proces.
Hoi Prem,
Idealen zijn goed voor de wereld. Een stuk beter dan de azijnpis van Bruin I zoals jij dat altijd noemt…
Na welvaart komt welzijn. Goed dat er mensen zijn die dat nog beseffen in plaats van het ik-denken en het winst- en verliesdenken van ons kapitalistisch systeem.
Martin Luther King, Gandhi en vele anderen zijn vermoord om hun idealen…
Succes met je programma,
Groeten,
Frank
Niks doen is niets. Elk initiatief is er een. Applaus!!!!! Een leuke wereld krijgen we niet door op een stoel te zitten en te mopperen.
Dit zijn mensen die de Evolutie proberen tegen te houden,dat is nog geen enkel levend wezen gelukt
aanvaard dat nu eens!!!
M.v.g.
Die nick gaat nooit overtuigd worden als je niet met duidelijke concrete voorbeelden komt. Mooi initatief van de stichting hope, maar net als de occupy beweging veel te vaag, onduidelijk en te weinig concreet. Je zou juist wel met een concreet doel moeten komen. Beetje gemiste kans.
ik ben cynisch.
nee dit gaat niet werken (sorry)
laat mij een aantal succcesverhalen zien waar dit soort praatsessies wel een echt zichtbaar effect hebben gehad en misschien dat mijn cynisme zal afnemen.
vriendelijke groet,
Robert